آهنگ‌ها و آلبوم‌های رضا صادقی

آخر قصه است و تنها
از اول قصه تو دلم زده به صدا
از اول عادت میاد دلم
مثل گذشته ها
من موندم و این تنهایی و خدا
بارون گرفته و من موندم و یه ساز
غصه که غصه ها میشن ترانه ساز
دلم میخواد این دفعه چیزی نگم برم
کم طاقتی کنم شاید آروم شم یکم
چقدر دلم پره از این زمونه
شدم مثل اول یه ذره تنهاتر
تو اول راهی من نفس آخر
بذار یه چیزی ازم یادت بمونه
بارون گرفته و من موندم و یه ساز
غصه که غصه ها میشن ترانه ساز
دلم میخواد این دفعه چیزی نگم برم
کم طاقتی کنم شاید آروم شم یکم

مگه ناگن دنیا جانه
ما که جانیش ما ندیدیم
مگه ناگن مهربانه
مهربانیش ما ندیدیم
مگه ناگن دل به عشق بی چه محکوم شکن
مگه ناگن سرنوشت بی چه مظلوم شکنن
قاعده دنیا عوض بی
یک به یک نه با دوتا
اوکه چشم به راه نشسته
بهش بگین دگر نتا
این روزا جواب خوبی
خنجر کینه و بس
عاشق این روزا زیاده
ولی از روی هوس
اگر دنیا جان ببینی
جون من لم زبونش
هرکسی گپ زده
خودش قبول نی گپانش
مگه ناگن دلخوشی ماست
وقتی راضی باشی
والله ما راضی بودیم
وهیچ نیومد جز ناخوشی
مگه ناگن دوتا دوست
از دوتا کاکا بهترن
دوست که سهل
دوتا کاکا سر پول سر میبره
هرچی به ایما شده
تو بچگی همه قصه برام
رنج دنیا بند خوبی
از دل خلقی برون
کسی حالی نیست که حتی
خبر از دل خو بگه
جوون و پیر آرزوشه
زودی از دنیا بره
جوون و پیر آرزوشه
زودی از دنیا بره
اگر دنیا جان ببینی
جون من لم زبونش
هرکسی گپ زده
خودش قبول نی گپانش
هرکسی گپ زده
خودش قبول نی گپانش
اگر دنیا جان ببینی
جون من لم زبونش
هرکسی گپ زده
خودش قبول نی گپانش
هرکسی گپ زده
خودش قبول نی گپانش