برچسب: دانلود آهنگ رضا بهرام

دنیای بی رحم دیدی چه کردی
من رفتم از یاد
او رفته از دست
با ما چه کردی
دنیای بی رحم کو آشنایم
تا کی جدایی
تا کی صبوری
من بیقرارم
این رسم روزگار است
ای آخرین یار
ای آخرین پناه
خدانگهدار
دنیا وفا ندارد
رفتن به ناچار
تقدیر تلخ ماست
خدانگهدار
نمیدانم چه کردم
که این شد سرنوشتم
از آن روزی که رفتی
جهنم شد بهشتم
من بی تو خستم
آرام جان
پژمرده باغ دل
در این خزان
ای زخم بی مرهم
من و تو دور از هم
چه بی پناهیم
از حال ما کسی خبر نداشت
حتی دعای ما اثر نداشت
ای چاره کارم
ما لحظه ای بی هم نمیتوانیم
دنیای بی رحم دیدی چه کردی
من رفتم از یاد
او رفته از دست
با ما چه کردی
دنیای بی رحم کو آشنایم
تا کی جدایی
تا کی صبوری
من بیقرارم

خدایا تشنه بارانم
کویرم به لب آمد جانم
بغل کن تن سوزانم را
رها کن از قفس جانم را
بی پناهم
ای هم نفس در این قفس
نوری ندارد آسمان
با تو چو خورشیدم ولی
بی تو چراغی نیمه جان
ای همدم شب های سردم
عشق تو شد پناه قلبم
به گمانم
ساحل تویی دریا تویی
هر جا منم آنجا تویی
با تو به فردا میرسم
پایان این شب ها تویی
آرام قلب بی قرارم
من هرچه دارم از تو دارم
چاره کن درد مرا
خسته ام از همه کس
چاره دردم همیشه
تو فقط بودی و بس
ای تمام باور من
گم شدم در دل شب
آه از این فاصله ها
ماه من روشن کن امشب
راه تاریک مرا
ای تو تنها یاور من
بی پناهم
ای هم نفس در این قفس
نوری ندارد آسمان
با تو چو خورشیدم ولی
بی تو چراغی نیمه جان
ای همدم شب های سردم
عشق تو شد پناه قلبم
به گمانم
ساحل تویی دریا تویی
هر جا منم آنجا تویی
با تو به فردا میرسم
پایان این شب ها تویی
آرام قلب بی قرارم
من هرچه دارم از تو دارم

بدهکار اشک منه شونه هات
چقد من غریبم بدون چشات
کم آورده قلبم به دادم برس
دل بیقرارم بمیرم برات
نفس میکشم تو هوایی که نیست
دلم مونده پیش چشایی که نیست
نیاز منی من دچارم به تو
کجایی رفیقم
کجایی عزیز
روزامو با دلتنگی سر میکنم
شبامو با فکرت سحر میکنم
واسه اینکه بازم تو باشی کنارم
توی خاطراتت سفر میکنم
زمونه چه داغی رو قلبم گذاشت
دل من که جز تو پناهی نداشت
خدا هم که انگار منو برده از یاد
دعامو شنید و جوابی نداشت
روزامو با دلتنگی سر میکنم
شبامو با فکرت سحر میکنم
واسه اینکه بازم تو باشی کنارم
توی خاطراتت سفر میکنم
زمونه چه داغی رو قلبم گذاشت
دل من که جز تو پناهی نداشت
خدا هم که انگار منو برده از یاد
دعامو شنید و جوابی نداشت
بی تو فردا نمی آید
ماه نمی تابد
انگار جهان بی تو من را نمیخواهد
ای سفر کرده
در سینه بعد از تو
شوقی برای زندگانی نمی ماند
روزامو با دلتنگی سر میکنم
شبامو با فکرت سحر میکنم
واسه اینکه بازم تو باشی کنارم
توی خاطراتت سفر میکنم
زمونه چه داغی رو قلبم گذاشت
دل من که جز تو پناهی نداشت
خدا هم که انگار منو برده از یاد
دعامو شنید و جوابی نداشت

در من خبری نیست
سراسر شده ام تو
من میگذرم از دو جهان
به خاطر تو
دل مست شد از روی تو
آن دم که تو را دید
من چاره عالم شدم
و بیچاره تو
جانم
خوش آمدی به قلب دیوانم
بیا طبیب من که بیمارم
که تا ابد عشق تو را دارم
جانم
چه کرده ای تو با دل زارم
برای آغوش تو بیدارم
تو ناز کنی نازت خریدارم
گل زیبای من
شب رویای من
نفسم هر نفسم با تو بهاره
دلبر ناز من
سر و سامان من
عطر خوشت بوی خوش دریا کناره
جانم
خوش آمدی به قلب دیوانم
بیا طبیب من که بیمارم
که تا ابد عشق تو را دارم
جانم
چه کرده ای تو با دل زارم
برای آغوش تو بیدارم
تو ناز کنی نازت خریدارم
عزیزی تو جهانی
تو همان وسوسه عشقی
عزیزم تو همانی
تو شب عشق و جنونی
تو تب غم و قراری
به تو جان میدهم امشب
اگر عشقم بگذاری

چه بی رحمانه زیبایی
بتاب ای ماه رویایی
به راهم
تو آغازی تو پایانی
تو بوی خاک و بارانی
برایم
اگر دردی اگر درمان
اگر دشوار اگر آسان
تو را میخواهمت هر دم
چو باغی تشنه باران
اگر زخمی اگر مرهم
اگر دوریم اگر با هم
بدان بیش از نفس حتی
به دیدار تو محتاجم
ما از شب بی انتها با هم گذشتیم
از بی قراری ها به آرامش رسیدیم
دنیای من بی تو چنین زیبا نمیشد
با هم زمین خوردیم و با هم پر کشیدیم
تو از عاشق شدن گفتی
من از دیوانگی گفتم
تو از دل گفتی و هر دم
من از دلدادگی گفتم
تو گفتی تا کجا همراه این دیوانه میمانی
به شرط مرگ با هم
عشق با هم را پذیرفتم
اگر دردی اگر درمان
اگر دشوار اگر آسان
تو را میخواهمت هر دم
چو باغی تشنه باران
اگر زخمی اگر مرهم
اگر دوریم اگر با هم
بدان بیش از نفس حتی
به دیدار تو محتاجم

ای مرا جان و جهان
بی تو جهان را چه کنم
تو برایم همه ای
من همگان را چه کنم
بی تو دلم را چه کنم
صبر کمم را چه کنم
ای ناخدا در دل من
دریای غم را چه کنم
بی تو دلم را چه کنم
صبر کمم را چه کنم
ای ناخدا در دل من
دریای غم را چه کنم
بر غبار دل تنها
عشق تو فرش حریر است
ای که چشمان تو دریاست
هرچه هست بی تو کویر است
غم دل را به که گویم
غصه هایم گفتنی نیست
ای ناخدا در دل من
دریای غم را چه کنم
بر غبار دل تنها
عشق تو فرش حریر است
ای که چشمان تو دریاست
هرچه هست بی تو کویر است
غم دل را به که گویم
غصه هایم گفتنی نیست
رفتم از خاطرت اما
خاطراتت رفتنی نیست
بی تو دلم را چه کنم
صبر کمم را چه کنم
ای ناخدا در دل من
دریای غم را چه کنم
بی تو دلم را چه کنم
صبر کمم را چه کنم
ای ناخدا در دل من
دریای غم را چه کنم

به آیه های چشم تو
من اعتراف میکنم
تمام هستی منی
تو را طواف میکنم
تو آمدی بدون شک
شدی تمام باورم
من از تمامی جهان
به تو پناه میبرم
به تو پناه میبرم
چو گل به دست باغبان
ای آشنا ببر مرا
از این قفس به آسمان
به تو پناه میبرم
دار و ندار من تویی
میان این همه نقاب
آینه دار من تویی
بی تو بی معنایم
چو قصه ای بی پایان
چو ابر دور از باران
تو را نیاز دارم بیش از جان
با تو عمری دیگر
برای من شد آغاز
تو شعری و من آواز
تو ماندگاری در قلبم چون راز
در آسمان قلب من
تو آخرین ستاره ای
بمان که غیر عشق تو
نمانده راه چاره ای
اگر مرا رها کنی
چه ساده میروم ز یاد
چو شعله ای که ناگهان
رها شود میان باد
بی تو بی معنایم
چو قصه ای بی پایان
چو ابر دور از باران
تو را نیاز دارم بیش از جان
با تو عمری دیگر
برای من شد آغاز
تو شعری و من آواز
تو ماندگاری در قلبم چون راز

ای ماه من پنهان نشو
دوری نکن از آسمانم
ای ماه من امشب چرا
بی آشنا بی هم زبانم
ای بی خبر از من
جا مانده ام از تو
باید چه کنم با دنیای پس از تو
ای تاب و توانم
بی تو نتوانم
با گریه سحر شد شب های خزانم
جانم به لب آمد جانا
در عشق تو من رسوای جهانم
عاشق تر از آنم ای یار
از بند غمت دل را برهانم
ای بی خبر از من
جا مانده ام از تو
باید چه کنم با دنیای پس از تو
ای تاب و توانم
بی تو نتوانم
با گریه سحر شد شب های خزانم

دلم شکست
پا اگر از تو راست روی کسی
بار دلم شکست
اگر افتاده خزان در دل باغم
غمت مباد
اگر عشق تو نیامد به سراغم
غمت مباد
روزگاری سر کویی نشستم
نشستم به امید شب دیدار یار یار یار
چه گذشت بر دلم آن شب که دیدم
غریبم به دو چشمان یار یار یار
دم زنگ توام است و شب غم بی مراد
و دور از تو به درمان نرسم
بی تو که جایی بزن بر دلم آتش نزن
برمی آیم تا نفس آخرم ای غم پنهان من
روزگاری سر کویی نشستم
نشستم به امید شب دیدار یار یار یار
چه گذشت بر دلم آن شب که دیدم
غریبم به دو چشمان یار یار یار
میکشاند دل ما را به این سو به آن سو
شده ام ماهی قلاب یار یار یار
لحظه ها شوق و غیرم همدم
خزان زد به گلزار یار یار یار
هر بلایی
هر بلایی
بی تو زارم شده حالم
پریشان شده حالم
نرسیدی چرا
درد خود را به که گویم
تو را در که بجویم
تو کجایی

الهی
چراغ خانه ام تو باشی
به هرچه میرسم تو باشی
هوای من باش
برای من باش
الهی
جدا نباشد از تو راهم
تویی تمام آنچه دارم
قرار من باش
ای همسفر
تو مرا با خود ببر
تو آن قصه ای که باید بدانم
نامه ای که باید بخوانم
میکشم نفس در هوای تو
شب منم تویی همچو رویا
موج منم تویی همچو دریا
تا ابد منم مبتلای تو
ای همسفر
تو مرا با خود ببر
تو آن قصه ای که باید بدانم
نامه ای که باید بخوانم
میکشم نفس در هوای تو
شب منم تویی همچو رویا
موج منم تویی همچو دریا
تا ابد منم مبتلای تو
نبودی قبل از تو رویایی نبود
نبودی دنیا تماشایی نبود
باید بمانی
برایم از جان شیرین خوشتری
برایم همچون امید آخری
شاید ندانی
الهی
چراغ خانه ام تو باشی
به هرچه میرسم تو باشی
هوای من باش
برای من باش
الهی
جدا نباشد از تو راهم
تویی تمام آنچه دارم
قرار من باش