برچسب: موزیک ترند

عجب حال عجیبی
دیگه دردی ندارم
مرتب عاشقم باش
یه شبی تب نذارم
منو درگیرش کن
اسیر عادتت کن
اگه سختت نمیشه
ازم مراقبت کن
دورم بشی
بیشتر از این نذار مغرورم بشی
این دلم موندن اگه مشهورم بشی
بیخیال من و منظورم بشی
مثل یه دیوونه مجنون تو
سردم بشی
حتی اون که فکر نمیکردم بشی
باعث سکته و سردردم بشی
اگه از سمت همه طردم بشی
مثل یه دیوونه مجنون تو
برام دیوونگی کن
تا آرامش بگیرم
تو دریا داره چشمات
منم تشنه احساس
کنار تن تو باشم
شمال من همونجاست

من گیر توام
نگیرش تو باهام
دست من نیست
همت تو که میره پاهام
پشتتم همیشه
گفتم تو خوبی
با این که خیلی وقته دیگه خوب نبودی باهام
من همیشه تنهام با دردم
چشم بسته میرم تا آخرش با قلبم
خسته میشم ولی ادامه میدم
بیخیال اینکه با خودم چی کار میکردم
سر بهم نزده یعنی نمیخوام
مگه دیگه چقدر میکشه یه آدم
میخواستی برگردی برگشته بودی
دیگه چقدر بودن تو امید میدادم
کلی حس بد داده بودی
رد داده بودی
هرچی درب و داغون میکنیم
فدای اون روزا که خیلی فوق العاده بودی
درکت نکنم که اسمم عاشق نیست
ترکت کنم چیزی جز حقه نیست
ریز به ریز هرچی گفتی یادمه
بری میفهمی بینمون کی آدم بود
منم که بخشیدم هرچی بینمون بود
از تو واسه من یه عالمه غم موند

بغضم گرفته وقتشه ببارم
چه بی هوا هوای گریه دارم
باز کاغذام با تو خط خطی شد
خدا این حس و حالو دوست ندارم
باز دور پنجره قفس کشیدم
دوباره عطرتو نفس کشیدم
قلم تو دست من پر از سکوته
دوباره از ترانه دست کشیدم
باز خاطرات تو همین حوالیه
حالم همینه و یه چند سالیه
جای تو خالیه
جز تو تمام شهر میدونن حالمو
مثل کبوترم که سنگ آدما شکسته بالمو
این قلب بی قرارو از تو دارم
این حس انتظارو از تو دارم
اسمت هنوز دور گردنم هست
من این طناب دارو از تو دارم
اسمت نوشته رو بخار شیشه
دلی که بی تو باشه دل نمیشه
من موندم و یه سایه توی خونه
میترسم اونم از تو رفتنی شه

نمیشه که پاشی بری و دورتو بزنی برگردی
خوش ندارم صبح تا شب بشنوم هی میگردی
منو دست سر نکن
یهویی دیشب میکنم
یه کاری میکنم کاری نشه که بدجوری اذیت میکنم
دنبال دردسر نگرد
من خودم دردسرم
یه تنه همه رو حریفم
آخه دردت به سرم
لب و تکون بده
گوشم ناز تو رو من بخرم
بعد عمری خوش دارم من با تو بیشتر بپرم
گوش نکن به حرفم
بچرخ تو من بچرخم
هی تو بگو یه دندم
منم دور تو بگردم
سلامتی من که واسم بود و به جاست و دلم آسان
سلامتی خودت که رخ نشون دادی و کار دادی دستم
سلامتی عاشق و از دم
سلامتی هرکی که گفت به پات نشستم

دوباره فکر و خیال تو
این دل دیوونه
دوباره حال چشای من
ابریه بارونه
دوباره خاطره های تو
جونمو میگیره
چی بگم از دلی که
با عشق تو درگیره
من بعد تو با خودم قهرمو
هر کاری واسه تو کردمو
آخرشم ندیدن چشات
چشات
تو رفتی که جا بمونه غمت
سخته واسه من رفتنت
حال منو ندیدن چشات
چشات
بی تو من همه شب
با دل و جان
از غم تو میخونم
عشقت در دل من
هستی من
با گریه میخوابم
بی تو من همه شب
با دل و جان
از غم تو میخونم
عشقت در دل من
هستی من
با گریه میخوابم
خستم از حال این روزا
دلتنگم بی تو اما
میسازم با این دردا
من جا موندم تو تنهایی
مونده تو دلم حرفایی
نیستی اما اینجایی
من بعد تو با خودم قهرمو
هر کاری واسه تو کردمو
آخرشم ندیدن چشات
چشات
بی تو من همه شب
با دل و جان
از غم تو میخونم
عشقت در دل من
هستی من
با گریه میخوابم

باز پاییز مرا یاد تو انداخت ببین
سخت افسرده دل و ساکت و بیرنگ شدم
میروم در دل این جاده تنهایی
بعد تو باز همان شاعر دلتنگ شدم
من پریشان تر از آنم که تو زخمم بزنی
غم چشمان تو بر این دل دیوانه نشست
با که نجوا بکنم این همه تنهایی را
باز پاییز رسید و دلم از غصه شکست
فصل ها از پی هم میگذرند اما من
چار فصل دلم از غصه تو پاییز است
هر کجا مینگرم جز تو نمی یابم باز
بند بند دل من ز عطر تنت لبریز است
کاش با این نگاه تو به بادم میداد
تا که رسوا نشوم
این همه از درد فراق
تو غزل های منی
بی وقفه

من امشب تو تماشای رخ یار بشینم
تا از لعل رخ یار یه گل ناب بچینم
من به قربونت
چشای خمار عسلی تو
اون همه ناز
ابروی کمند تو
جان جان
تو چی داری
که میدی تو دل همه
حیفه قربونت برم
بازم کمه
از انرژی تو دلم رفته دوباره
هی تو طاقچه میزنی بالا
امشب توی دلبری کردن
چه سردسته ای والله
از انرژی تو دلم رفته دوباره
هی تو طاقچه میزنی بالا
امشب توی دلبری کردن
چه سردسته ای والله

ای دل قلاش مکن
فتنه و پرخاش مکن
چهره مکن
فاش مکن
بر سر بازار مرا
روز تویی
روزه تویی
حاصل دریوزه تویی
آب تویی
کوزه تویی
آب ده این بار مرا
قطره تویی
بحر تویی
لطف تویی
قهر تویی
قند تویی
زهر تویی
بیش میازار مرا
ای دل قلاش مکن
فتنه و پرخاش مکن
چهره مکن
فاش مکن
بر سر بازار مرا

بیا شیطونو لعنت کن
که عشق من پناهت بود
مگه نه اینکه قلب من
یه روزی قبله گاهت بود
تو راهب باش و من مجرم
باشه اصلا تو خوب من بد
تو که با مایی اینجایی
چرا میری از این معبد
هوات از شهر من رفته
منو بازم هوایی کن
عزیز قلب من باشو
بمون و فرمانروایی کن
از عاقل بودنم خستم
بذار ذهنم روانی شه
واسه پایان این تبعید
با کی باید تبانی شه
عبادت واسه برگشتت
تو این معبد هنوز برپاست
نیای بی حرمتی میشه
مقدس بوده این احساس
خدای قلب تو بودم
کجا تو کعبه میسازی
چرا سنگ غرورت رو
به شیطونت نمیندازی
هوات از شهر من رفته
منو بازم هوایی کن
عزیز قلب من باشو
بمون و فرمانروایی کن
از عاقل بودنم خستم
بذار ذهنم روانی شه
واسه پایان این تبعید
با کی باید تبانی شه