برچسب: دانلود

باید ببخشمت
قلبم ولی منو یاری نمیکنه
هی بغض میکنم
اشکام ولی برام کاری نمیکنه
از بغض تو صدام
با اینکه خسته ام
باید ببخشمت
باید از این روزام صد سال بگذره
شاید ببخشم
شاید ببخشم
زخم زبونی که افتاده رو صدام
هیچ اتفاقی نیست
خیلی عوض شدم
از مهربونیام اصلا سراغی نیست
هر کاری میکنم
حرفاتو هیچی از یادم نمیبره
هنوز تو رویاهام
هم رنگ چشماته چشمای دخترم
من تا قیامتم
حتی ببخشمت
از یاد نمیبرم

تو انقدر با خودت خوبی
من انقدر با تو درگیرم
که حتی لحظه رفتن
نفهمیدی دارم میرم
چرا اینجوریه دنیا
میون گریه میخندی
چرا این ساعت ها کوکن
چرا این چشماتو میبندی
چه شطرنجی زدم با تو
حالا هر جایی برم کیشه
چه شانسی داره اون شاهی
چشاش مات تو میشه
همین قدر باورم اینه
به فکر روز آیندم
اگه ابری شده دنیا
غیر از آه به تو شرمندم
برای آخر قصت
نه دیوم کن نه غولم کن
جوونی جاهلی داره
همینجوری قبولم کن
جوونی جاهلی داره
همینجوری قبولم کن

از چاله به چاه گونه افتادم
موهای فرتو میدهد بر بادم
ای دلبر ابرو قجر من
یک عمر پای تو تمام هستی ام را دادم
موهای فرت
دامن گلدارت
تو خاطرم مونده
خدا نگهدارت
نفهمیدم چی شد
شدم گرفتارت
هر لحظه میمیرم
از فکر دیدارت
موهای فرت
دامن گلدارت
تو خاطرم مونده
خدا نگهدارت
نفهمیدم چی شد
شدم گرفتارت
هر لحظه میمیرم
از فکر دیدارت
از بس که خراب تو شدم آوارم
ای نصف جهان
خلاصه چشمات
از فکر دیدار

اومدی بازی بدی دلو بری آره
آخه دیوونه قلب من که دوست داره
نمیدونم چی شد پس دادی این دلو
کجایی ببینی دلم چه حالی داره
عشق تو دار و ندار دلم بود
خاطره هام همه با تو قشنگ بود
نبودت سخته همه
نگو که حقمه
زیادی دوستت داشتم این گناه من بود
دیوونه دیوونه بازیاتو دوست دارم
حالت قشنگ نگاهتو دوست دارم
دلم لک زده واسه اون خنده هات
کاشکی برگردی و باز بمیرم برات
دیوونه دیوونه بازیاتو دوست دارم
حالت قشنگ نگاهتو دوست دارم
دلم لک زده واسه اون خنده هات
کاشکی برگردی و باز بمیرم برات
تموم زندگیمو گذاشتم زیر پات
نیاوردی حتی خم به اون ابروت
هرجا میری ولی پشت من بد نگی
جون من پشت سرم نگی بد بود
عشق تو دار و ندار دلم بود
خاطره هام همه با تو قشنگ بود
نبودت سخته همه
نگو که حقمه
زیادی دوستت داشتم این گناه من بود

تو یار آرامشم
با بودنت رو گریه خط میکشم
ببین که پیش تو پر از خواهشم
دوباره اسممو صدا کن
حال و روزم بده
منو به تنهایی تو عادت نده
نباشی خونه میشه ماتمکده
منو از این دوری رها کن
به جون تو
من شدم اسیر و مجنون تو
امید من فقط به دلمون تو
بیا که تو برای زخم قلب من مرهمی
به من امید بده فقط یه کمی
تو یار آرامشم
با بودنت رو گریه خط میکشم
ببین که پیش تو پر از خواهشم
دوباره اسممو صدا کن
حال و روزم بده
منو به تنهایی تو عادت نده
نباشی خونه میشه ماتمکده
منو از این دوری رها کن

تازگی داره
قلبم واسه اون آمادگی داره
زیبایی رو تو عین سادگی داره
مگه داریم مگه داریم
خوب میشینه که
میدونم به دلم میشینه که
ثابت کنه تو زندگیم همیشه یکه
مگه داریم مگه داریم
عشقتو تو قلبم بکوب
مگه داریم مگه داریم اینقدر خوب
نفس کی بودی تو کی بودی تو عشقم
این همه دوری و فاصله رو بشکن
انگاری رو دل من اسمتو نوشتم
نفس کی بودی تو کی بودی تو جونم
واسه همه عاقلم واسه تو دیوونم
من دوست دارم بدون تو نمیتونم
چشمات همون جوری که میگن
این چشما همه عشق منه
قلبم بدون تو نمیزنه
مگه داریم مثل تو زندگی

بگو اون شبا چی پس
فکر تو بودم و بس
توی تنهایی من
جای تو بالشم رو بغل گرفتم با یه دست
عجب حوصله داری
که میذاری دوباره دلم بگیره
تو که میدونی عزیزم
دل من بهونه گیره
باز که غر کردی
دوباره دیر بیای
دلم یه جا میره
عجب حوصله داری
که میذاری دوباره دلم بگیره
تو که میدونی عزیزم
دل من بهونه گیره
باز که غر کردی
دوباره دیر بیای
دلم یه جا میره
یه صدا توی سرم بهم میگفت
دیگه نترس
میدونم زخمی شدی
مثل یه شیر توی قفس
خیلی حرفه
بخوری ازش رو دست
از اونی که جونتو واسش گذاشتی کف دست

عشق آبادی
دل منو آباد کردی
با یه لبخند
حال منو شاد کردی
تو که اومدی
همه دنیا قشنگ شد
قلب من با عشق تو
دوباره جوون شد
عشق آبادی
تو خود عشقی و شادی
عشق آبادی
به دلم قول موندن دادی
عشق آبادی
تو خود عشقی و شادی
عشق آبادی
به دلم قول موندن دادی

با جهان من چه کردی
جز تو در این خانه نیست
آنکه تنهایی دو فنجان چای ریخت
دیوانه نیست
هر شب این تکرار بی فرجام
و من با دردسر
آخر این شب نشینی
جز من و ویرانه نیست
با عبور از ذهن من
دل را به آتش میکشی
دیگر این شمع خمیده
لایق پروانه نیست
جان مجنون در هوای لیلی اش
بی تاب بود
جان اگر بر کف نباشی
عاشقی جانانه نیست
با جهان من چه کردی
جز تو در این خانه نیست
آنکه تنهایی دو فنجان چای ریخت
دیوانه نیست
هر شب این تکرار بی فرجام
و من با دردسر
آخر این شب نشینی
جز من و ویرانه نیست
من فدای چشم معصومت
بیا جان در رهت میدهم
چون عاشقت با قلب تو
بیگانه نیست
یک شبی را آرزو کردم
تو با دستان گرم باشی
و من باشم و آن می
که در پیمانه نیست
مزه کردم در نبودت
بار دیگر مرگ را
خوش تر از این جان سپردن
در من دیوانه نیست
جان مجنون در هوای لیلی اش
بی تاب بود
جان اگر بر کف نباشی
عاشقی جانانه نیست