برچسب: علیرضا قربانی

دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
چون می روی بی من مرو
ای جان جان بی تن مرو
چون می روی بی من مرو
ای جان جان بی تن مرو
وز چشم من بیرون مشو
ای شعله ی تابان من
وز چشم من بیرون مشو
ای شعله ی تابان من
تا آمدی اندر برم تا آمدی اندر برم
شد کفر و ایمان چاکرم ای دیدن تو دین من
وی روی تو ایمان من وی روی تو ایمان من
بی پا و سر کردی مرا بی پا و سر کردی مرا
بی خواب و خور کردی مرا
سرو است و خندان اندر درا ای یوسف کنعان من
دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من

متن ترانه گلهای باران خورده از علیرضا قربانیای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایمرفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایمبی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگربی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایمبی تو آغاز سکوتم بی تو پایان ترانهخندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانهگرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهستباید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام رایا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشهیا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام راتا به کی باید به یاد روزهای رفته باشمبعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرمیا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانمیا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرمبی تو آغاز سکوتم بی تو پایان ترانهخندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانهگرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهستباید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام رایا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشهیا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را

متن ترانه گلوبند ایران از علیرضا قربانیآسمان را بغل گرفته غمتدر غروبی به رنگلبخندتخسته ای و نشسته است انگاربرف بر شانه ی دماوندتخواب پرواز دیده اند انگارآرزوهای مانده در بندتبغض کردم چقدر زیبا بودنام ایران بر گلوبندتوطن توییغریب آشنای منوطن توییتمام ماجرای منوطن توییسکوت من صدای منوطن بمانبرای ما برای مندوست دارم که با تو گریه کنمروی دوش تمام آدمهادوست دارم سبک شوم بپرماز میان تمام این غم هادوست دارم که با تو بنشینمبه تماشای دوست دارم ها

متن ترانه دارم میرم از علیرضا قربانیمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندیک روزمی یک روزمی که بوی شانه تو خواب میبردممعشوقه جان به بهار آغشته منیتو شانه بزن تو شانه بزن تو شانه بزنمعشوقه جان به بهار آغشته منیهنگامه ی منی محرم کنند اگرهمه می بینند که تو نگاه گلوگاه پنهانی منیمیخوانم میخوانم میخوانمتو خواندن منی تو خواندن منی تو خواندن منیباران که میوزد سوی چشمانمباران که میوزد سوی چشمانم باران که میوزدتو شانه بزن باران که میوزدیه لحظه من خودم را گم میکنم یه لحظه من خودم را گم میکنمنمیبینمم نمیبینمم اگر تو مرا نبینیمن کیستم که ببینم من نیستم که ببینمنمیبینمم نمیبینمم نمیبینمممعشوقه جان به بهار آغشته منیهنگامه ی منی محرم کنند دگرهمه میبینند که تو نگاه گلوگاه پنهانی منیببین تو مرا تا ته ببیناگر تو مرا نبینی من هم نمیبینمتاگر تو مرا نخوابانی من هم نمیخوابمم نمیبینممتو شانه بزن من هیچگاه نمیخوابماز هوش میروم دیروز رفته بودم امروزهم از هوش از هوش میروم

متن ترانه هزار و یک شب (1001 شب) از علیرضا قربانیمرا که حال پریشان موج موی تواممرا که گمشده ای در زمان به سوی تواممرا که پنجرهی باز روبروی تواممرا که هر شبِ دلگیر غصه گوی تواممرا که بغض فرو خوردهی گلوی تواممرا که زخم پر و بال آرزوی توامصدا بزن که سکوت جهان تمام شودصدا بزن که شب بی زمان تمام شودکه با تو قصهی بی قهرمان تمام شودهزار و یک شب این داستان تمام شودمرا که اینهمه از دوری تو در خطرممرا که شب به شب از خاطر تو میگذرممرا که زمزمهی بادهای رهگذرممرا که آینهی آههای بی اثرممرا که خستهترم هر چه از تو دورترممرا که مرگ من است اینکه از تو بیخبرمصدا بزن که سکوت جهان تمام شودکه با تو قصهی بی قهرمان تمام شودکه بغض ابری این آسمان تمام شودهزار و یک شب این داستان تمام شود

متن ترانه هزار و یک شب از علیرضا قربانیمرا که حال پریشان موج موی تواممرا که گمشده ای در زمان به سوی تواممرا که پنجرهی باز روبروی تواممرا که هر شبِ دلگیر غصه گوی تواممرا که بغض فرو خوردهی گلوی تواممرا که زخم پر و بال آرزوی توامصدا بزن که سکوت جهان تمام شودصدا بزن که شب بی زمان تمام شودکه با تو قصهی بی قهرمان تمام شودهزار و یک شب این داستان تمام شودمرا که اینهمه از دوری تو در خطرممرا که شب به شب از خاطر تو میگذرممرا که زمزمهی بادهای رهگذرممرا که آینهی آههای بی اثرممرا که خستهترم هر چه از تو دورترممرا که مرگ من است اینکه از تو بیخبرمصدا بزن که سکوت جهان تمام شودکه با تو قصهی بی قهرمان تمام شودکه بغض ابری این آسمان تمام شودهزار و یک شب این داستان تمام شود

متن ترانه سو و شون از علیرضا قربانیمرا به سنگ ببند و به آبها بسپارهواییم کن و دست حبابها بسپارمرا به درد زمین خوردن آفریده خدا ببرمرا به بزرگ شهابها بسپارکلاغها پی تسخیر آشیان منند مرابه قلعه امن عقابها بسپارکسی بپرسد اگر حصر قصر یعنی چهبگیر عکس مرا و به قابها بسپارمن آن کبوتر صلحم مرا ز سر وا کنمرا به دست تلخ ترین انتخابها بسپارمرا که آتش سودابه ها حریفم نیستاز شرط صلح به افراسیابها بسپارشراب رمز شب شهر ارغوانی هاستبگو شرابو به عالیجنابها بسپارپر از بهانه ام امشب بگیر گوش مرابه لالایی دل انگیز خوابها بسپار

متن ترانه پرواز قوها از علیرضا قربانیمن اون شهر دورم که دریا ندارهکه بی تو غروبم تماشا ندارهمن اون شهر دورم پر از جای خالیپر از آرزوی یه جشن خیالیچه قدر فکر کردم به دلبستگی هامبه یه خواب راحت واسه خستگی هامبا یه بالشِ پَر پُر از آرزوهاچقدر فکر کردم به پرواز قوهاخدا رو چه دیدی شاید پر گرفتیمشاید خنده هامونو از سر گرفتیمنگو چی گذشت و نگو چی کشیدیمشاید شب تموم شد خدارو چه دیدیخدا رو چه دیدی شاید جون گرفتمشاید دستتو زیر بارون گرفتمتو شاید دوباره به دادم رسیدیشاید خنده برگشت خدا رو چه دیدیمن اون شهر دورم که بغضش شکستهکه دلتنگی راه نفس هاشو بستهخیابون خیابون پر از انتظارمتو نیستیو راهی به جایی ندارمچقدر غم شمردیمچقدر دل سپردیمپریدیم و هر بار به دیوار خوردیمخوشی دورمون زد بلا دورمون گشتغمامو بغل کن شاید خنده برگشتخدا رو چه دیدی شاید پر گرفتیمشاید خنده هامونو از سر گرفتیمنگو چی گذشت و نگو چی کشیدیمشاید شب تموم شد خدارو چه دیدیخدا رو چه دیدی شاید جون گرفتمشاید دستتو زیر بارون گرفتمتو شاید دوباره به دادم رسیدیشاید خنده برگشت خدا رو چه دیدی

متن ترانه یازده ماه و بیست و نه روز و چند هزار ساعت از علیرضا قربانینپرس در هوای توکدام لحظه گم شدمهمان همان زمان که رفتیمن از شروع ماجرابه انتها رسیده امنشان به آن نشان که رفتیپس از تو خانه خانه نشدهوایم عاشقانه نشدجنون مرا ندیده گرفتیدر آن غروب سرد خزانتو را صدا زدم که بمانولی تو ناشنیده گرفتیبه یک نگاه آشناتمام هستی مراگره زدی به تار و پودتدر انتهای کوچه هادو سایه می رسد به همیکی منم یکی نبودتپس از تو خانه خانه نشدهوایم عاشقانه نشدجنون مرا ندیده گرفتیدر آن غروب سرد خزانتو را صدا زدم که بمانولی تو ناشنیده گرفتی

تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
نفسی یار شرابم
نفسی یار کبابم
چو در این دور خرابم
چه کنم دور زمان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
چه خوشی عشق چه مستی
چو قدح بر کف دستی
خنک آنجا که نشستی
خنک آن دیده جان را
ز تو هر ذره جهانی
ز تو هر قطره چو جامی
چو ز تو یافت نشانی
چه کنم نام و نشان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
مرده بدم مرده بدم
زنده شدم زنده شدم
گریه بدم گریه بدم
خنده شدم
دولت عشق آمد و من
دولت پاینده شدم
ز همه خلق رمیدم
ز همه باز رهیدم
نه نهانم نه پدیدم
چه کنم کون و مکان را
ز وصال تو خمارم
سر مخلوق ندارم
چو تو را صید و شکارم
چه کنم تیر و کمان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را