برچسب: موزیک های علیرضا قربانی

دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
چون می روی بی من مرو
ای جان جان بی تن مرو
چون می روی بی من مرو
ای جان جان بی تن مرو
وز چشم من بیرون مشو
ای شعله ی تابان من
وز چشم من بیرون مشو
ای شعله ی تابان من
تا آمدی اندر برم تا آمدی اندر برم
شد کفر و ایمان چاکرم ای دیدن تو دین من
وی روی تو ایمان من وی روی تو ایمان من
بی پا و سر کردی مرا بی پا و سر کردی مرا
بی خواب و خور کردی مرا
سرو است و خندان اندر درا ای یوسف کنعان من
دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من
سرو خرامان منی ای رونق بستان من

متن ترانه گلهای باران خورده از علیرضا قربانیای که در شبهایِ دوری گریه میکردی برایمرفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریههایمبی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگربی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایمبی تو آغاز سکوتم بی تو پایان ترانهخندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانهگرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهستباید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام رایا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشهیا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام راتا به کی باید به یاد روزهای رفته باشمبعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرمیا به شوقِ لحظهی برگشتنت عاشق بمانمیا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرمبی تو آغاز سکوتم بی تو پایان ترانهخندههایم بیدلیل و گریههایم بیبهانهگرچه دیگر هستیام را شوق دیداری نماندهستباید از باران بگیرم خاطراتِ مردهام رایا که عادت میکنم با بغضِ گلدان پشت شیشهیا به دریا میدهم گلهای بارانخوردهام را

متن ترانه دارم میرم از علیرضا قربانیمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندمعشوقه جان به بهار آغشته منیمعشوقه جان به بهار آغشته منیکه موهای خیست را خدایانبه سینه ام میریزند و مرا خواب میکنندیک روزمی یک روزمی که بوی شانه تو خواب میبردممعشوقه جان به بهار آغشته منیتو شانه بزن تو شانه بزن تو شانه بزنمعشوقه جان به بهار آغشته منیهنگامه ی منی محرم کنند اگرهمه می بینند که تو نگاه گلوگاه پنهانی منیمیخوانم میخوانم میخوانمتو خواندن منی تو خواندن منی تو خواندن منیباران که میوزد سوی چشمانمباران که میوزد سوی چشمانم باران که میوزدتو شانه بزن باران که میوزدیه لحظه من خودم را گم میکنم یه لحظه من خودم را گم میکنمنمیبینمم نمیبینمم اگر تو مرا نبینیمن کیستم که ببینم من نیستم که ببینمنمیبینمم نمیبینمم نمیبینمممعشوقه جان به بهار آغشته منیهنگامه ی منی محرم کنند دگرهمه میبینند که تو نگاه گلوگاه پنهانی منیببین تو مرا تا ته ببیناگر تو مرا نبینی من هم نمیبینمتاگر تو مرا نخوابانی من هم نمیخوابمم نمیبینممتو شانه بزن من هیچگاه نمیخوابماز هوش میروم دیروز رفته بودم امروزهم از هوش از هوش میروم

متن ترانه هزار و یک شب از علیرضا قربانیمرا که حال پریشان موج موی تواممرا که گمشده ای در زمان به سوی تواممرا که پنجرهی باز روبروی تواممرا که هر شبِ دلگیر غصه گوی تواممرا که بغض فرو خوردهی گلوی تواممرا که زخم پر و بال آرزوی توامصدا بزن که سکوت جهان تمام شودصدا بزن که شب بی زمان تمام شودکه با تو قصهی بی قهرمان تمام شودهزار و یک شب این داستان تمام شودمرا که اینهمه از دوری تو در خطرممرا که شب به شب از خاطر تو میگذرممرا که زمزمهی بادهای رهگذرممرا که آینهی آههای بی اثرممرا که خستهترم هر چه از تو دورترممرا که مرگ من است اینکه از تو بیخبرمصدا بزن که سکوت جهان تمام شودکه با تو قصهی بی قهرمان تمام شودکه بغض ابری این آسمان تمام شودهزار و یک شب این داستان تمام شود

تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
نفسی یار شرابم
نفسی یار کبابم
چو در این دور خرابم
چه کنم دور زمان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
چه خوشی عشق چه مستی
چو قدح بر کف دستی
خنک آنجا که نشستی
خنک آن دیده جان را
ز تو هر ذره جهانی
ز تو هر قطره چو جامی
چو ز تو یافت نشانی
چه کنم نام و نشان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را
مرده بدم مرده بدم
زنده شدم زنده شدم
گریه بدم گریه بدم
خنده شدم
دولت عشق آمد و من
دولت پاینده شدم
ز همه خلق رمیدم
ز همه باز رهیدم
نه نهانم نه پدیدم
چه کنم کون و مکان را
ز وصال تو خمارم
سر مخلوق ندارم
چو تو را صید و شکارم
چه کنم تیر و کمان را
تو مرا جان و جهانی
چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی
چه کنم سود و زیان را

من اون شهر دورم که دریا نداره
که بی تو غروبم تماشا نداره
من اون شهر دورم
پر از جای خالی
پر از آرزوی یه جشن خیالی
چقدر فکر کردم به دلبستگی هام
به یه خواب راحت واسه خستگی هام
با یه بالش پر پر از آرزوها
چقدر فکر کردم به پرواز قوها
خدا رو چه دیدی
شاید پر گرفتیم
شاید خنده هامونو از سر گرفتیم
نگو چی گذشت و نگو چی کشیدیم
شاید شب تموم شد
خدا رو چه دیدی
خدا رو چه دیدی
شاید جون گرفتم
شاید دست تو زیر بارون گرفتم
تو شاید دوباره به دادم رسیدی
شاید خنده برگشت
خدا رو چه دیدی
خیابون خیابون پر از انتظارم
تو نیستی و راهی به جایی ندارم
چقدر غم شمردیم
چقدر دل سپردیم
خریدیم و هر بار به دیوار خوردیم
خوشی دورمون زد
بلا دورمون گشت
غمامو بغل کن
شاید خنده برگشت

من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیمار غمم
بیمار غمم عین دوایی تو مرا
بی بال و پر اندر پی تو میپرم
بی بال و پر اندر پی تو میپرم
من کاه شده ام
من کاه شده ام چو کهربایی تو مرا
ای دوست
ای دوست
ای دوست به دوستی قرینیم تو را
هر جا که قدم نهی زمینیم تو را
در مذهب عاشقی روا کی باشد
روا کی باشد
عالم به تو بینیم و نبینیم تو را
امروز من و جام صبوحی در دست
میافتم و میخیزم و میگردم مست
با سرو بلند خویش من مستم و پست
من نیست شوم
من نیست شوم تا نبود جز وی هست