برچسب: Homayoun Shajarian

سرنوشت را باید از سر نوشت
شاید این بار کمی بهتر نوشت
عاشقی را غرق در باور نوشت
قصه ها را قصه دیگر نوشت
لحظه های زندگی چون موج دریاست
گرچه سرد و سخت زیباست
موج این دریا گر از سر بگذرد
سرنوشتت سرگذشتت
بر فراز قله باور سفر کن
بال خود را بازتر کن
همچو حافظ پای کوبان و غزل خوان
لشکر غم را بسوزان
سرنوشت را باید از سر نوشت
شاید این بار کمی بهتر نوشت
عاشقی را غرق در باور نوشت
قصه ها را قصه دیگر نوشت

هر نفس نو میشود دنیا و ما
بی خبر از نو شدن اندر بقا
پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتیست
مصطفی فرمود دنیا ساعتیست
آزمودم مرگ من در زندگیست
چون رهی زین زندگی پایندگیست
کیستی تو
کیستی تو
این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وارهان
آدمی مخفیست در زیر زبان
چون که دیدم روی تو
یافتم گم کرده خویش
چشم گریانم ز گریه کند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو
وصف گفتم
کو وصال و کو نجات
برد این کو کو مرا در کوی تو
جستجوی تو در دلم انداختی
تازه جستجویم در جوی تو

گفته بودی که چرا محو تماشای منی
آنچنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی
گفته بودی که چرا محو تماشای منی
آنچنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود
ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی
ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی
امان ای دل من
ای خدا
ای جان ای دل من
فغان ای دل من
میخواهم و میخواستم تا نفسم بود
میسوختم از حسرت تو
عشق تو بسم بود
که این شعله بیدار
روشنگر شبهای بلند غمم بود
ای عشق
ای عشق
در غربت این ملک فریادرس من بود
ای عشق
ای عشق
عشق تو بسم بود