برچسب: Majid Kharatha

همه میگن یه چند ماهی گذشته
میگن شاید منو ول کرده باشی
هنوز چشم انتظار ماه بعدم
گمونم راهتو گم کرده باشی
تو گفتی قبل یک ماه برمیگردی
خوب انصافت کجاست چشم انتظارم
شمردم روزهارو خیلی گذشته
اگر بی من خوشی حرفی ندارم
توقع از کسی دیگه ندارم
تو گفتی دلت میسوزه رفتی
تو گفتی برمیگردی قبل یک ماه
ولی یک ماه و ششصد روزه رفتی
غم دوریت منو بی آشیون کرد
حالا به زیر بارون خیس آبم
نیا سراغ من بده ببینی
که شبها روی کارتن ها میخوابم
بهم نشونه ای بده عزیزم
غم دوریت داره میده عذابم
به این هم راضیم اگر بذاری
فقط یک شب تو کوچه تون بخوابم
تموم زندگیم چشم و نظر خورد
زمین خوردم مگه ربطی به من داشت
اگه به قول تو من بچه بودم
مگه بی معرفت بچه زدن داشت
منی که بال و پر بودم برای تو
حالا یه بی پناه کوچه گردم
بیا دست منو بگیر بلند شم
یه عمر جمع و جورت کردم نکردم
ای کاش بارون بیاد دلواپسم شی
آخه واسه تو هیچ فرقی نداره
ولی جا خواب من خیس میشه وقتی
بارون توی خیابونا میباره
میون آسمون به این بزرگی
ای کاش ستاره من میدرخشید
اگه پاییز سرآورد فکرت از سر
واست افت داره میدونم ببخشید
بیا برگرد شاید مثل قدیما
بشه توی دلت یک ذره جا شم
میترسم وقتی برگردی که دیگه
به کارتن خوابی عادت کرده باشم

کسی سراغ تو ازم بگیره
بهش میگم اصلا وجود نداشتی
دوست ندارم همه بدونن
وجودشو نداشتی
بی رحمی
مگه پشتت همیشه وایساده نبودم
بی رحمی
مگه عاشق تو مگه ساده نبودم
بی فهمی
نابودم
بی وفا
داره زندگی میکنه دیگه جدامون
بی خونه
دلش تنگ میشه یک روز واسه دوتامون
بیچاره دلهامون
اگه یکم دوستم داری زجرم نده
انقدر رو اعصابم نرو حالم بده
اونی که برده دلتو اسمش چیه
اگه بخوای بری ته نامردیه
آخ به خدا اگه بری نامردیه
نگو خدا میخواد به اینجا بکشه
نمیذارم هرچی خدا میخواد بشه
چطور وقتی تو کوچه ها درد بدارم
هرجا که با هم خاطره داشتیم نرم
دیگه داره تموم میشه رابطه مون
بگم کجا رفتی آخه به این و اون
از این همه خاطره هامون لب نشو
تو رو خدا هر دوتامون بد نشو
حقم بود
کاش عاقبتش هم ساده نبودم
حقم بود
ای کاش تو اینجا شم و ساده نبودم
اگه دلت یکم برام سوخت نرو
اینجا یکی چشم به راهته نرو
بری فردا حالتو از من بدتره
نیستم که آرومت کنم یادت نره
نیستم که آرومت کنم یادت نره
اگه موندی توی غم و سختی برو
اگه خیانت کردی که خوشبختی برو
برو بدون یه ذره شرم و حیا
اما اگه رفتی دیگه اصلا نیا
نیای بگی که اون ولت کرده تو رو
این بار آخره بهت میگم نرو

هرچقدر بد شدی بازم حرف رفتن نزدم
تو همش راهتو رفتی من همش راه اومدم
تا به سختیا رسیدیم خودتو باختی چرا
اگه دوریم دغدغت بود دورم انداختی چرا
هرکاری کردم به چشمت اصلا نیومد
ببخش عزیزم که همین ازم بر اومد
چیشد اون حس زلالت اون دل ساده و صاف
لااقل دستشو ول کن جلو من بی انصاف
من دلم قد یه دریاست طاقتم خیلی کمه
نگیر دستاشو اقلا پیشم انقدر محکم
تا یکی اومد سراغت دل من رو پس زدی
تو کنار کشیدی اما کاش کنار میومدی
به هر دری زدم که تو آروم بگیری
حالا که خوبه همه چی تو داری میری
اگرچه رفتی عزیزم با عشق تازه
ولیکن این در رو به تو همیشه بازه
یه روزی خسته میشی از پرسه و ولگردی
یا پشیمون میشی از اینکه منو ول کردی
تازه خواستم پر بگیرم که شکستی بالمو
تو که جای زانوهام نیستی بفهمی حالمو

واسه بدی هاتم دلم تنگه
دلتنگ خونسردیت هنوز هستم
هرچی که میگفتی نمیشنیدم
رو تلخیات چشمامو میبستم
یادش بخیر هر بار تو میرفتی
من برمیگشتم طبق عادت هام
وقتی که خوب دنیامو میدیدم
حس میکردم هستی ولی تنهام
هرجا که حرفت میشه میخندم
تا حس کنم پشتم بهت قرصه
حتی سکوتم زجره وقتی که
یکی ازم حالتو میپرسه
گرچه دلم تنگه برات اما
از من نخواه پیش تو برگردم
وقتی شلوغ بود دورتو اونجا
اینجا توی تنهایی سر کردم
هرجور تونستی منو رنجوندی
اما ازت خواستم که برگردی
میگفتی دوست داری باشی اما
هرگز تلاشی هم نمیکردی
حالا که اون قلبت رو رنجونده
بوی محبت میده باز حرفات
حالا که با سختی پذیرفتم
پا رو دمم میذاره این حرفات
لعنت به من که درد و دل هامو
با هرکی که میشناستت میگم
خیلی دلم تنگه برات اما
دیر اومدی من با یکی دیگم
وقتی که اون دستامو میگیره
حس میکنم دستت تو دستامه
اسمش رو گاهی اشتباه میگم
اسمت هنوزم روی لب هامه
اینجا هوا هم بی تو داغونه
چیزی شبیه حس همدردی
تو سیل اشکام غوطه ور بودم
با رفتنت طوفان به پا کردی