برچسب: Mohsen Yeganeh

باشم و فکرت
یه خیابون و دل تنگ و نم بارون
تا جنون میرم
لحظه دوری همه میشناسن منو اینجوری
هرجا لبخندم سرد و بی جونه
هرجا تو حرفام غم بارونه
خنده های تو مرهمم میشه
خنده هات آبه روی آتیشه
پا به پای تو غم و دادم رفت
بد دنیا رو با تو یادم رفت
تو رو یادم هست
از شبای سرد گرمی دستات منو خوابم کرد
پا به پای تو غم و دادم رفت
بد دنیا رو با تو یادم رفت
تو رو یادم هست
از شبای سرد گرمی دستات منو خوابم کرد
پا به پای تو راهو گم کردم
گم شدم اما برنمیگردم
بی تو لبخندم سرد و سنگینه

از این خیابونا هر وقت رد میشم
دیوونه تر میشم بی حد و اندازه
باور کن این روزا هرچی که میبینم
فکر منو داره یادتو میندازه
انگار قدمام به این خیابونا
وقتی که تو نیستی بدجوری وابسته ست
انقدر که با فکرت قدم زدم اینجا
حتی خیابونم از قدمام خسته ست
تو این پیاده رو بین همین مردم
من این سوالو از هرکس که میدیدم صد بار پرسیدم
وقتی حواست درگیر رفتن بود
بیهوده جنگیدم
تو از همون اول منو نمیخواستی
من دیر فهمیدم
انگار قدمام به این خیابونا
وقتی که تو نیستی بدجوری وابسته ست
انقدر که با فکرت قدم زدم اینجا
حتی خیابونم از قدمام خسته ست