برچسب: Valayar

منم اون پرنده ای که
رسم پروازو بلد نیست
تو دلش شوق پریدن
تن آسمون ولی خیس
قفسی نداره اما
دلش تو قفس اسیره
رفته تو لاکش و تنها
داره جون میده میمیره
هرکی دون میپاشه میره
آخه این بازی دنیاست
اون که میشکنه همیشه
دلمه که خیلی تنهاست
بالاتو ببند که حالا
جایی نیست واسه پریدن
دیگه پابند زمینی
انگاری پراتو چیدن
زخم دل خیلی عمیقه
درد من یکی دوتا نیست
غم و غصه هامم حتی
شبیه این آدما نیست
آسمون دراتو وا کن
یه پرنده لونه میخواد
باید اوج بگیره بازم
اون بهونه میخواد