برچسب: موسیقی

هوای خونه چه دلگیره
تو نیستی و دل از زمانه سیره
تو حال این دلو نگاه
چرا رفتی چرا
من چقدر برم دریا
دریای بی تو خیلی فرق داره
خنجر شده موجاش تو قلبم
این صدا بغضی از ته حلق داره
یادت میافتم بی هوا بغضم میگیره
این آسمون با بغض من گریه اش میگیره
هر موج این دریا برام مثل یه قصه است
این قسمت ما بود آدم خنده اش میگیره
یادت میافتم بی هوا بغضم میگیره
این آسمون با بغض من گریه اش میگیره
هر موج این دریا برام مثل یه قصه است
این قسمت ما بود آدم خنده اش میگیره
این عاشق تنگی نفس داره
دنیا تو این جدایی دست داره
حال دلم خونه
کی حالمو میدونه
درد دل این عاشقو کی میدونه
من چقدر برم دریا
دریای بی تو خیلی فرق داره
خنجر شده موجاش تو قلبم
این صدا بغضی از ته حلق داره
یادت میافتم بی هوا بغضم میگیره
این آسمون با بغض من گریه اش میگیره
هر موج این دریا برام مثل یه قصه است
این قسمت ما بود آدم خنده اش میگیره
یادت میافتم بی هوا بغضم میگیره
این آسمون با بغض من گریه اش میگیره
هر موج این دریا برام مثل یه قصه است
این قسمت ما بود آدم خنده اش میگیره

هر نفس نو میشود دنیا و ما
بی خبر از نو شدن اندر بقا
پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتیست
مصطفی فرمود دنیا ساعتیست
آزمودم مرگ من در زندگیست
چون رهی زین زندگی پایندگیست
کیستی تو
کیستی تو
این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وارهان
آدمی مخفیست در زیر زبان
چون که دیدم روی تو
یافتم گم کرده خویش
چشم گریانم ز گریه کند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو
وصف گفتم
کو وصال و کو نجات
برد این کو کو مرا در کوی تو
جستجوی تو در دلم انداختی
تازه جستجویم در جوی تو

نوشتن باروش لب تی شب رو اینه که دوست دارم
دوست داشتم دوباره یادت بیارم
نظرم عوض نمیشه
من هنوز یه شب که پیش تو روز نمیشه ازت طلب دارم
من یه حرفی با تو نصف شب دارم
کی خبر داره چی میشه
چقدر خوبه عشقم و قلمه نگو انقدر
بار اولمه
پای ثابت دیوونه دلمه
فکر میکردم نزدیکت میشم ولی نه این همه
انقدر نگو چی بده چی بهتره
بذار همه چی یهویی بگذره
همه جوره حس تو خوبه
اصلا حتی تلخیشم نمیخوام بپره
مثل رازه برام هنوز حالت
دلم میمیره واسه اون چشای کشندت
خودم میام دنبالت
تو اگه حتی دوره راهت
اگه نتابی بهم روزا کوتاهه
چشات مثل خورشید زیر نور ماهه

امشب میخوام پیش همه دستتو بگیرم
عشقم فقط اشاره کن برات بمیرم
خیلی دوریا کشیدیم
خیلی حرفا شنیدیم
ولی ما که حس خوب بینمونو به این قصه ها نمیدیم
چشمای تو مثل ستارن
ولی دنباله دارن
به تخته بزنم که مثل مهره مارن
همه شهرو با تو قدم قدم راه اومدم
برای اینکه تو عشقم بشی به دنیا اومدم
من مگه مردم که تو دلت بلرزه
قشنگه حالم به شرطی که فقط باشی تو
بذار رو قلبم گل خنده تو نقاشی کنم
پیش تو بودن به یه دنیا میارزه
چشمای تو مثل ستارن
ولی دنباله دارن
به تخته بزنم که مثل مهره مارن

نمیدونم چرا هرچی جلوتر میریم
بیشتر میشم عاشق و دیوونت
تو چه خوب منو فهمیدی
خوشم میاد هی میزنی زنگ موقعی که بیرونم
دوست دارم این اخلاق تو
همیشه بی حاشیه و جذابی تو
نفساتو میشمارم
آخ چقدر قشنگ میشی وقتایی که خوابی تو
با همه فرداهای تو
همیشه هر جا حرفت میشه
میگم هیچکی عشق من نمیشه
همین که حس میکنم تنهام
میام پیشت دلم باهام میشه
بهش میگم برو
نمیدم به دنیا تار موی تو رو
نمیتونم ازت دور شم زیاد
یه جوری رفتی تو قلبم که مردم برات
هرچی جلوتر میریم
تازه میفهمم از کل این زندگی تو بودی سهمم

کاش راه دوری بین ما بود
کاش سرنوشت ما جدا بود
از تو فکر من رها بود
یار ندیده بودمت ای یار
عشق
دیدی خانه ات خراب است
عشق
هرچه گفته ای سراب است
این چه حق انتخاب است
که ندارم خبر از دلدار

آهنگ جهانگردی سعدی به سرم نیست
چون خواجه شیرازم و فکر سفرم نیست
بگذار نگارت کنم آهوی گریزان
مگریز که سودای شکارت به سرم نیست
کو همهمه
اندوهم از این درد که در شهر
جز سایه بی حوصله یار دگرم نیست
ای ساحل تنهای من
فکر خودت باش
بسپار به دریا
که ز توفان حذرم نیست
آهنگ جهانگردی سعدی به سرم نیست
چون خواجه شیرازم و فکر سفرم نیست
بگذار نگارت کنم آهوی گریزان
مگریز که سودای شکارت به سرم نیست
کو همهمه
اندوهم از این درد که در شهر
جز سایه بی حوصله یار دگرم نیست
ای ساحل تنهای من
فکر خودت باش
بسپار به دریا
که ز توفان حذرم نیست

بازم بگو
روزای خوبو یادم بیار
تنها کسم
نرو جایی منو تنها نذار
پیشم بمون
که حال منو تو مثبت بشه
عطرت واسه هوای خونمون عادت بشه
روبرومی
که داره میره دلم
روبرومی
داره میمیره دلم
روبرومی
همه چی خوبه برام
هستی و من فقط همینو میخوام
عشقه
به جای خون توی رگامون
وقتی من و تو با این همه سختی میمونیم کنار هم
این یعنی طعم خوشبختی
روبرومی
که داره میره دلم
روبرومی
داره میمیره دلم

بوی بارون حسی داره
که تو رو یاد من میاره
زده بارون و خیس شونم
ولی دستاتو کم میاره
من و چترم و خیسی بارون
من و شهری که خاطره هامون
نمیذاره نفس تو هوامون
میزنم بی هوا به خیابون
بازم امشب جای تو خالی
زیر چتری که نمونده حالی
ولی حس میکنم که تو هستی
همین نزدیک تو این حوالی
بوی بارون حسی داره
که تو رو یاد من میاره
زده بارون و خیس شونم
ولی دستاتو کم میاره
من و چترم و خیسی بارون
من و شهری که خاطره هامون
نمیذاره نفس تو هوامون
میزنم بی هوا به خیابون

از این خیابونا هر وقت رد میشم
دیوونه تر میشم بی حد و اندازه
باور کن این روزا هرچی که میبینم
فکر منو داره یادتو میندازه
انگار قدمام به این خیابونا
وقتی که تو نیستی بدجوری وابسته ست
انقدر که با فکرت قدم زدم اینجا
حتی خیابونم از قدمام خسته ست
تو این پیاده رو بین همین مردم
من این سوالو از هرکس که میدیدم صد بار پرسیدم
وقتی حواست درگیر رفتن بود
بیهوده جنگیدم
تو از همون اول منو نمیخواستی
من دیر فهمیدم
انگار قدمام به این خیابونا
وقتی که تو نیستی بدجوری وابسته ست
انقدر که با فکرت قدم زدم اینجا
حتی خیابونم از قدمام خسته ست